Siteye her girdiğimde köşedeki özdeyiş zımbırtısı sürekli bu yazıyı gözüme gözüme sokuyordu. Bir an için bilgisayarın bana bir şeyler anlatmaya çalıştığını düşünmeye başladım. “bu site beni mi seçti?” dedim içimden. “ben “o” muyum yoksa?” dedim gücümü tüm vücudumda hissetmeye başladım ve yavaşça doğruldum.Sonra bu acayip düşüncelerimi bir kenara bırakıp sözün çok da derin bir anlam ihtiva etmediğini farkettim. Yani en azından sevgili shelley gibi ünlü bir edebiyatçı ve frankenstein kardeşimizin yaratıcısına yakıştıramadım bu sözü. Sonra yenileye tıklayıp başka bir deyiş beklerken yine aynı sözle karşılaştım. Sonra Cem geldi aklıma. Cemi de düşündüm biraz.Bu site onun acayip fikriydi çünkü. Hatta blog Cem’in acayip icadıydı. Evet. Cem blog kavramını ikinci kez icad etti bir kafede sessiz sakin otururken.
Sonra söz bir şeyler ifade eder gibi oldu. Baktım ki bunu yapan sadece cem değil. Cem’in bu acayipliğine sürekli bulaşıyorduk bir yerlerden.(yerçekimi muhabbetine girmeyeceğim bile) Sonra yasin de acayip ve hoş bir şeyler yaptı ve kendi alternatif acayipliğimizi paylaşırken bulduk kendimizi…..
Tüm bunların yanı sıra:
“Shelley allahsızın önde gidenidir.”
“Cem, sen adamı öldürürsün.”
“Allah iyiliğini versin Cem.”
yaw ne biçim site bu insan resim koyar dimi ;););)